Για τη σύνθεση της Επιτροπής Κρίσης για τις διδακτικές σειρέςPrevious Article
Εγκύκλιος αναπληρωτών & ωρομισθίων: Αιτήσεις από 7 έως 15 ΙουλίουNext Article
dlv_banner_σθμμερ16
Breaking News

Αυθεντική αξιολόγηση/ αξιολόγηση βάσει φακέλου: Μια δυναμική & ευέλικτη αξιολογική πρόταση στην υποχρεωτική εκπαίδευση

Article
Line Spacing+- AFont Size+- Print This Article
Αυθεντική αξιολόγηση/ αξιολόγηση βάσει φακέλου: Μια δυναμική & ευέλικτη αξιολογική πρόταση στην υποχρεωτική εκπαίδευση


Είναι αναγκαίο κατά την αξιολόγηση στην εκπαιδευτική διαδικασία, να λαμβάνεται υπόψη το διαφορετικό αρχικό επίπεδο γνώσεων του κάθε μαθητή, το κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο της οικογένειας του, η προσπάθεια που καταβάλει, η συνέπειά του, οι πρωτοβουλίες που αναπτύσσει, η συνολική του δραστηριότητα σε εκδηλώσεις του σχολείου. Με το παραδοσιακό σύστημα αξιολόγησης, όπως αυτό εφαρμόζεται στη χώρα μας, δεν αξιολογείται παρά η επίδοση σε γραπτές και προφορικές δοκιμασίες και ελάχιστα συνυπολογίζονται τα στοιχεία που έχουν προαναφερθεί. Ο εκπαιδευτικός, συχνά λόγω ανεπαρκούς κατάρτισης σε ζητήματα αξιολόγησης, χρησιμοποιεί παραδοσιακές τεχνικές, μέσα σε ένα κατεξοχήν δασκαλοκεντρικό σύστημα διδασκαλίας και δεν είναι σε θέση να μπορεί να παρακολουθεί και να αξιολογεί με επιστημονικό τρόπο την ατομική και κοινωνική συμπεριφορά του μαθητή. Εναλλακτικές μορφές ελέγχου της επίδοσης ή συνδυασμός τεχνικών χρησιμοποιούνται σπάνια ή αποφεύγονται λόγω άγνοιας ή ανύπαρκτης παιδαγωγικής και διδακτικής κατάρτισης. Οι ερωτήσεις ανάπτυξης που κατεξοχήν χρησιμοποιούνται, τόσο στις γραπτές, όσο και στις προφορικές δοκιμασίες, συνιστούν μονομερή και αποσπασματική διαδικασία της εξέτασης της επίδοσης και καθιστούν ευάλωτο και τρωτό το παραδοσιακό σύστημα εξετάσεων.
Το μέχρι σήμερα καθιερωμένο σύστημα αξιολόγησης βασίζεται στη σύγκριση επιδόσεων μαθητών, κάτι που σε καμιά περίπτωση δεν διευκολύνει τη μάθηση. Η σύγχρονη παιδαγωγική τείνει προς την εξατομίκευση της διδασκαλίας, επομένως, κρίνεται αναγκαία και η απόλυτη- ατομική αξιολόγηση, όπου η σύγκριση γίνεται μεταξύ της επίδοσης του ίδιου του μαθητή και των δυνατοτήτων του (Δημητρόπουλος, 2003). Στο ίδιο πνεύμα με το Δημητρόπουλο κινούνται και οι Μαραθεύτης (1986) και Κοσμόπουλος (1983), οι οποίοι κάνουν λόγο για εξατομικευμένη αξιολόγηση, που θα αναφέρεται στο μαθητή ως «όλον», στο οποίο η επίδοση δεν αποτελεί παρά
μόνο μια διάσταση. Στο παραπάνω πλαίσιο, συχνά, οι εκπαιδευτικοί, στην προσπάθεια τους να φανούν δίκαιοι και αντικειμενικοί, θα μπορούσαν να εφαρμόζουν εναλλακτικούς τρόπους αξιολόγησης, η χρήση των οποίων δεν είναι θεσμικά κατοχυρωμένη και έτσι να χρησιμοποιούνται παράλληλα και συνεπικουρικά με την παραδοσιακή αξιολόγηση που προβλέπεται από την Πολιτεία. Εναλλακτικοί τρόποι- τεχνικές αξιολόγησης θεωρούνται το φύλλο παρατήρησης του μαθητή, η αυτοαξιολόγηση του, η αξιολόγηση του μαθητή από συμμαθητές του, ο «φάκελος» εργασιών του μαθητή. Στην παρούσα εισήγηση, θα αναδείξουμε τη σύγχρονη διάσταση της αποτίμησης της μαθητικής επίδοσης, εστιάζοντας στην αξιολόγηση βάσει φακέλου και
αναδεικνύοντας τα πλεονεκτήματα αυτού του εναλλακτικού τρόπου αξιολόγησης της μαθητικής επίδοσης, αλλά επισημαίνοντας και τις δυσκολίες της εφαρμογής του.
Παραδοσιακό σύστημα- εναλλακτική αξιολόγηση Πριν προσδιορίσουμε τα χαρακτηριστικά του παραδοσιακού συστήματος αξιολόγησης, όπως αυτό που εφαρμόζεται στα σχολεία της χώρας μας, σε σχέση με ηπιότερες μορφές αξιολόγησης που κατά καιρούς έχουν προταθεί, θεωρούμε αναγκαίο να επισημάνουμε τις σπουδαιότερες προϋποθέσεις που πρέπει να πληροί η οποιαδήποτε αξιολογική διαδικασία στο σχολείο, προκειμένου τα αποτελέσματά της να έχουν αξία.
Σύμφωνα με τους Βαλσαμάκη- Ράλλη (1979) και Μάνο (1993, όπ. αναφ. στο Χιωτάκης, 1993) υπάρχουν έξι βασικοί όροι από τους οποίους εξαρτάται η διαδικασία της σχολικής αξιολόγησης: α) Η εγκυρότητα είναι μια πρωταρχική προϋπόθεση προκειμένου να μην αποκτά αρνητική χροιά η σχολική αξιολόγηση. Το αποτέλεσμα μιας εξεταστικής δοκιμασίας έχει πραγματική αξία, θεωρείται έγκυρο, όταν ελέγχει μόνο αυτά τα σημεία που ο εκπαιδευτικός- αξιολογητής είχε την πρόθεση να ελέγξει. Ο έλεγχος πραγματοποιείται με το συντελεστή κύρους, ο οποίος προκύπτει από τη συσχέτιση της εξέτασης με το κριτήριο. Συχνά τίθεται υπό αμφισβήτηση η
εγκυρότητα των εξεταστικών δοκιμασιών που λαμβάνουν χώρα κατά την αξιολογική διαδικασία, όταν η τελική βαθμολογία που προκύπτει από αυτές δεν αποτυπώνει παρά τη μνημονική ικανότητα του μαθητή, β) βασική προϋπόθεση της καλής αξιολόγησης θεωρείται, επίσης, η αξιοπιστία. Η αξιολόγηση- εξέταση μετράει με αξιοπιστία, δηλαδή με σταθερότητα και ακρίβεια, αυτό για το οποίο προετοιμάστηκε να μετρήσει. Είναι, επομένως, αυτονόητο πως η αξιολογική διαδικασία πρέπει να δίνει το ίδιο αποτέλεσμα, όσες φορές κι αν επαναληφθεί, γ) η αντικειμενικότητα θεωρείται εξίσου σημαντικό χαρακτηριστικό της αξιολόγησης της επίδοσης του μαθητή, ευκταίο στη σχολική πραγματικότητα, αν και δύσκολο να εμπεριέχεται απόλυτα κατά τις εξεταστικές δοκιμασίες, αφού ο υποκειμενικός παράγοντας είναι αναπόφευκτο να περιθωριοποιηθεί εντελώς. Η
ουδετερότητα κατά την αξιολόγηση προϋποθέτει αυστηρότητα και ομοιομορφία, καθώς και σαφή κριτήρια εκτίμησης, δ) η διακριτότητα, δηλαδή η ικανότητα μιας εξεταστικής δοκιμασίας να κατατάσσει τους μαθητές ανάλογα με την πραγματική τους αξία, θεωρείται ουσιαστικός παράγοντας καλής αξιολόγησης. Η διακριτότητα σχετίζεται με την επιλεκτική λειτουργία του σχολείου και για το λόγο αυτό δεν θεωρείται απαραίτητη κατά τη διαμορφωτική αξιολόγηση, στόχος της οποίας είναι να οδηγηθούν όλοι οι μαθητές στην κατάκτηση των επιδιωκόμενων στόχων, ε) η πρακτικότητα- χρησιμότητα αποτελεί, επίσης, χαρακτηριστικό της σωστής
αξιολόγησης του μαθητή. Αυτό αντικατοπτρίζει την ευκολία με την οποία η εξέταση μπορεί να διεξαχθεί και να βαθμολογηθεί, στ) τέλος, η περιεκτικότητα πρέπει να χαρακτηρίζει την σωστή αξιολόγηση, κάτι το οποίο σημαίνει πως κατά την εξέταση του μαθητή πρέπει να καλύπτεται ουσιώδες τμήμα της διδαχθείσας ύλης.
Είναι σημαντικό, στο σημείο αυτό, να τονίσουμε πως όλα τα παραπάνω χαρακτηριστικά ελέγχονται με «στατιστική διαδικασία» κι έτσι παρέχεται η δυνατότητα στον εκπαιδευτικό να διαμορφώσει αξιολόγηση επιστημονικά τεκμηριωμένη, βελτιώνοντας ταυτόχρονα το περιεχόμενο της αξιολόγησης, επιχειρώντας συμπληρώσεις ή αντικαταστάσεις ερωτήσεων όταν διαπιστώνει ανεπάρκεια μετά την ολοκλήρωση της στατιστικής διαδικασίας.
Ο Κασσωτάκης (2003) συνοψίζοντας τα χαρακτηριστικά της παραδοσιακής αξιολόγησης, όπως αυτή εφαρμόζεται στο ελληνικό σχολείο, εστιάζει στα εξής βασικά σημεία: α) οι ερωτήσεις σύντομης ή πλήρους ανάπτυξης αποτελούν το κυριότερο μέσο εξέτασης του μαθητή. Τεχνικές, όπως ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών, διάταξης, συμπλήρωσης κενών, σπάνια χρησιμοποιούνται, β) η απομνημόνευση και η συσσώρευση γνώσεων ευνοούνται ιδιαίτερα, καθώς τίθεται στο περιθώριο η κριτική και δημιουργική σκέψη των μαθητών, γ) αρκεί η εκτίμηση της απόδοσης του μαθητή σε μια μόνο γραπτή – τις περισσότερες φορές- δοκιμασία για να κριθεί το μέλλον και η εξέλιξη του εκπαιδευομένου. Το παραδοσιακό σύστημα αξιολόγησης εμφανίζει σαφέστατα κενά και αδυναμίες. Μια εκτενής συζήτηση αρθρώνεται γύρω από το ζήτημα της μεθοδολογίας που χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή αξιολόγηση και κατά συνέπεια γύρω από την εγκυρότητα και την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων της.

Οριοθέτηση της έννοιας «αυθεντική αξιολόγηση»

Συνέχεια εδώ.

Βαρσαμίδου Αθηνά, Msc, Εκπαιδευτικός Β/θμιας Εκπ/σης
Ρές Γιάννης, Msc, Εκπαιδευτικός Β/θμιας Εκπ/σης

ΠΗΓΗ: srv-ipeir.pde.sch.gr

Article

Επιμόρφωση - Διδακτική Ύλη

Eξετάσεις του Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας εξεταστικής  περιόδου Μαΐου  2013.  Έντυπο αίτησης υποψηφίου ….

Eξετάσεις του Κρατικού Πιστοποιητικού Γλωσσομάθειας εξεταστικής περιόδου Μαΐου 2013. Έντυπο αίτησης υποψηφίου ….

Ανακοινώνεται ότι από την Παρασκευή 8 Φεβρουαρίου μέχρι και την Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013 θα υποβάλλονται στις Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της χώρας αιτήσεις για συμμετοχή στις εξετάσεις του Κρατικού Πιστοποιητικού [...]

Go To Top